AŞK
Aşk uçsuz gökyüzü kanatsız uçarsın,
Bucaksız yeryüzü bacaksız koşarsın.
Göğsünde sönmüş kül altında kordur,
Gözü döndürülmüş uslanmaz kördür.
Can gezen ölü, mezarı kuyudan derin,
Kalp kızgın ateş, bedeni buzdan serin.
Sevgi sinede eriyen mum yağı gibi,
Vefa sırtı yaslanılan kum dağı gibi.
Korktular gurbet dağında donmaktan,
Kaçtılar hasret ocağında yanmaktan.
Kalabalıkta üşüdü yalın ayak özler,
Yalnızlık çölüne düştü ürkek gözler.
Kimi kendisiyle dövüştü takatsız kaldı.
Kimi kaderiyle sövüştü kanatsız kaldı. Bâzgeşt